KINO L

KINO L (gbt)

 

Stosunek kina do mniejszości seksualnych zmieniał się w zależności od tego, jakie miejsce zajmowały one w kulturze i jak odnosiła się do nich większość społeczeństwa. Przez dekady tematy nieheteroseksualne  poruszane w filmach mogły tylko opowiadać o sobie jedynie w kinie undergroundowym, na specjalnych festiwalach owianych tajemnicą. Początkowo New Queer Cinema, bo tak został nazwany ten nurt, skupiał się wokół twórców związanych z Festiwalem Filmowym Sundance. Dziś tematyka homo i transseksualna wyszła z piwnic i alternatywnych klubów, przeniknęła do kina tzw. głównego nurtu - mainstreamu, ale wciąż o środowisku opowiadają w głównej mierze mężczyźni i to ich punkt widzenia najczęściej jest eksponowany. 

W historii  polskiej kinematografii powojennej doliczono się 35 postaci o odmiennej seksualności, z czego 1/3 to postacie epizodyczne. 

Jeśli zaś chodzi o współczesne kino polskie, to oczywiście trzeba wspomnieć o ważnym dla kultury lesbijskiej filmie  węgierskim  „Inne spojrzenie” z 1982 r. W tej historii o dwóch lesbijkach główne role zagrały polskie aktorki Jadwiga Jankowska-Cieślak i Grażyna Szapołowska.

Motywy kobiet nieheteronormatywnych współcześnie możemy w Polsce zobaczyć głównie w serialach, czy w kinowej komedii. Możemy też przy okazji festiwalów oglądać filmy dokumentalne, które jednak najczęściej dotyczą homofonii w Polsce i problemów gejów.

Chciałabym obejrzeć życie współczesnej lesbijki i nie tej żyjącej stolicy, ale w małym polskim mieście, gdzie każdy zna każdego i wszystko o nim wie.

Chciałabym oddać GŁOS KOBIETOM niech opowiedzą o swoim życiu.

Mama nadzieje, iż dzięki temu festiwalowi odkryjemy się i zobaczymy jak nas dużo i jak wiele dajemy temu społeczeństwu.